• Kalahari mali Ministranci 1
    Misjonarze na pustyni Kalahari
  • 1 may plik kadr
    Wystawa: Warmińscy Misjonarze
  • Ks. Marian chrzest
    Ks. Marian Midura w Afryce Południowej

Aktualności

Tydzień Misyjny w Waplewie

Data: 2016-10-25

W Tygodniu Misyjnym w Kościele pw. Św. Stanisława Biskupa i Męczennika codziennie modlimy się za Misje w czasiemodlitwy Różańcowej. Często modlitwęprowadzą dzieci ze Szkoły Podstawowej. Pani Danusia Wieczorek nasza katechetka zorganizowała we wszystkich klasach spotkania i modlitwy za Misje a szczególnie proszono o nowe powołania Misyjne!

 

 

 

 

 

 

 

 

Czytaj więcej


Powstał portal misyjne.pl

Data: 2016-10-24

Powstał portal misyjne.pl  

Dziś, w Światowy Dzień Misyjny, rozpoczął działalność chrześcijański portal misyjne.pl. Jego zamierzeniem jest przekazywanie informacji o misjach, uchodźcach i prześladowaniach chrześcijan, a także zbudowanie społeczności ludzi chcących się zaangażować misyjnie.

Redaktor naczelny misyjne.pl o. Marcin Wrzos OMI zwraca uwagę, że do tej pory w sieci brakowało serwisu, który zajmowałby się tematami misji i pracy misjonarzy, sprawami uchodźców i problemów chrześcijan na świecie. Misyjne.pl to portal, który łączy ludzi z misją. To platforma, na której znajdą się obok informacji z życia społecznego, aktualne wiadomości z krajów misyjnych, z życia uchodźców i prześladowanych chrześcijan. To miejsce, gdzie poznamy pracę misjonarzy z bliska - mówi założyciel serwisu. O. Wrzos zapowiada, że dzięki nowemu portalowi spojrzymy na konflikt w Syrii oczami siostry zakonnej mieszkającej w Aleppo, zwiedzimy zakamarki boliwijskiego miasta Cochamba i zobaczymy, jak w Etiopii świętuje się Nowy Rok. Przeczytamy też o kursie walut, pogodzie czy o tym, jak pomagać.– Razem ze stowarzyszeniem „Pomoc Kościołowi w Potrzebie” podjęliśmy odważne wyzwanie. Tworzymy w sieci miejsce, które ma budować społeczność ludzi zainteresowanych tematem misji, choć nie tylko – mówi redaktor prowadzący Michał Józwiak. Portal to także przestrzeń rozrywki. Odnajdziemy w nim czytelnię z unikatowymi książkami i czasopismami misyjnymi. W zakładce „Smaki misji” skosztujemy egzotycznej kuchni, a w „Przerwie” rozwiążemy quiz. Misyjne.pl to również miejsce, gdzie w sposób duchowy i materialny możne wesprzeć misjonarzy, dołączając do akcji „Misjonarz na Post” czy „Misja Szkoła”. Dzięki temu można się także dowiedzieć w jaki sposób zorganizować wyjazd na wolontariat misyjny. Dla portalu pisze wielu publicystów z kraju i zagranicy.

Obchodzony w niedzielę Światowy Dzień Misyjny służy wsparciu młodych Kościołów na terenach misyjnych; jego celem jest też budzenie świadomości misyjnej i odpowiedzialności za misyjne dzieło Kościoła. Obecnie w 97 krajach na świecie pracuje 2007 polskich misjonarzy i misjonarek. Najwięcej w Afryce i na Madagaskarze (880), w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (784), w Azji (327), w Oceanii (67) oraz Ameryce Północnej (19). Światowy Dzień Misyjny ustanowił papież Pius XI w 1926 r. na prośbę Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary.

mw OMI / Poznań


Tydzień Misyjny

Data: 2016-10-18

Tegoroczny Tydzień Misyjny, który rozpocznie się Niedzielą Misyjną w dniu 23 października, będziemy obchodzić pod hasłem „Ochrzczony to znaczy posłany”. W niedzielę modlić się będziemy w intencji Misji św. Ofiary składane na tacę przeznaczone będą na cele misyjne.

 

Orędzie na Światowy Dzień Misyjny

23 października 2016

Drodzy Bracia i Siostry!

Przeżywany przez Kościół Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia rzuca szczególne światło również na Światowy Dzień Misyjny 2016: zaprasza nas do spojrzenia na misję ad gentes jako wspaniałe, ogromne dzieło miłosierdzia, zarówno co do ducha jak i co do ciała. W istocie w tym Światowym Dniu Misyjnym wszyscy jesteśmy zaproszeni do „wyjścia” jako uczniowie-misjonarze, każdy oddając na tę służbę swoje talenty, swoją kreatywność, swoją mądrość i doświadczenie, aby nieść orędzie Bożej czułości i współczucia całej rodzinie ludzkiej. Na mocy nakazu misyjnego Kościół troszczy się o tych, którzy nie znają Ewangelii, bo pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do doświadczenia miłości Pana. „Misją Kościoła jest głoszenie miłosierdzia Boga, bijącego serca Ewangelii” (Bulla Misericordiae vultus, 12) i głoszenie go w każdym zakątku ziemi, aby dotarła do każdej kobiety, mężczyzny, osoby starszej, człowieka młodego i dziecka.

Miłosierdzie budzi w sercu Ojca głęboką radość, gdy spotyka każdego człowieka. Od samego początku zwraca się On również serdecznie do tych najsłabszych, ponieważ Jego wielkość i moc objawiają się właśnie w zdolności utożsamiania się z maluczkimi, odrzuconymi, uciskanymi (por. Pwt 4, 31; Ps 86, 15; 103, 8; 111, 4). Jest On Bogiem łagodnym, wrażliwym, wiernym. Staje się bliskim wobec osób potrzebujących, aby być bliskim wobec wszystkich, a zwłaszcza ubogich. Z czułą troską angażuje się w ludzką rzeczywistość, tak jakby to uczynili ojciec i matka w życiu swoich dzieci (por. Jer 31, 20). Termin używany w Biblii na określenie miłosierdzia odsyła do matczynego łona: a zatem do miłości matczynej wobec dzieci, tych dzieci, które będzie ona miłowała zawsze, w każdych okolicznościach, niezależnie od tego, co się stanie, gdyż są owocem jej łona. Jest to również istotny aspekt miłości, jaką Bóg żywi wobec wszystkich swoich dzieci, a szczególnie wobec członków ludu który zrodził, a który pragnie nakarmić i wychować: w obliczu ich słabości i niewierności jego wnętrzności wzruszają się i drżą ze współczucia (por. Oz 11, 8). A przecież jest On miłosierny dla wszystkich, Jego miłość jest dla wszystkich ludów, a Jego czuła troska obejmuje wszystkie stworzenia (por. Ps 144, 8-9).

Miłosierdzie znajduje swój najwznioślejszy i najpełniejszy wyraz we Wcielonym Słowie. On objawia oblicze Ojca bogatego w miłosierdzie „mówi o nim i tłumaczy je poprzez porównania i przypowieści, ale nade wszystko sam ją wciela i uosabia” (Jan Paweł II, Enc. Dives in misericordia, 2). Przyjmując i naśladując Jezusa przez Ewangelię i sakramenty, wraz z działaniem Ducha Świętego, możemy stać się miłosiernymi jak nasz Ojciec Niebieski, ucząc się kochać tak, jak On nas kocha i czyniąc z naszego życia bezinteresowny dar, znak Jego dobroci (por. Bulla Misericordiae Vultus, 3). Kościół jako pierwszy pośród rodzaju ludzkiego jest wspólnotą, która żyje dzięki miłosierdziu Chrystusa: zawsze czuje się strzeżony i wybrany przez Niego z miłością miłosierną, a z tej miłości czerpie styl swego posłannictwa, żyje nią i ukazuje ją narodom w pełnym szacunku dialogu ze wszystkimi kulturami i przekonaniami religijnymi.

O tej miłości miłosierdzia świadczy, podobnie jak w pierwszych czasach doświadczenia eklezjalnego, wielu mężczyzn i wiele kobiet każdego wieku i stanu społecznego. Wymownym znakiem macierzyńskiej miłości Boga jest znaczna i rosnąca obecność w świecie misyjnym obok mężczyzn także kobiet. Kobiety, osoby świeckie i konsekrowane, a dzisiaj także niemało rodzin, realizują swoje powołanie misyjne w różnych formach: od bezpośredniego głoszenia Ewangelii do służby charytatywnej. Obok dzieła ewangelizacyjnego i sakramentalnego misjonarzy, kobiety i rodziny często rozumieją bardziej adekwatnie problemy ludzi i potrafią stawić im czoło w sposób odpowiedni, a czasami całkiem nowy: troszcząc się o życie, zwracając większą uwagę na osoby, niż na struktury oraz angażując wszelkie zasoby ludzkie i duchowe w budowanie harmonii, relacji, pokoju, solidarności, dialogu, współpracy i braterstwa, zarówno w dziedzinie relacji międzyludzkich, jak i szerszej – życia społecznego i kulturalnego, a zwłaszcza opieki nad ubogimi.

W wielu miejscach ewangelizacja bierze początek w działalności edukacyjnej, której dzieło misyjne poświęca wysiłek i czas, jako ewangeliczny miłosierny gospodarz winnicy (por. Łk 13,7-9; J 15,1), cierpliwie oczekując owoców po latach powolnej formacji; w ten sposób rodzą się ludzie zdolni do ewangelizacji i potrafiący sprawić, że Ewangelia dociera tam, gdzie nikt nie spodziewałby się jej realizacji. Kościół może być określony jako „matka”, także przez tych, którzy mogliby kiedyś w przyszłości dotrzeć do wiary w Chrystusa. Pragnę zatem, aby święty lud Boży sprawował macierzyńską posługę miłosierdzia, która bardzo pomaga w spotkaniu i umiłowaniu Pana także tym ludom, które Go jeszcze nie znają. Wiara jest bowiem w istocie darem Boga, a nie owocem prozelityzmu; rozwija się jednak dzięki wierze i miłosierdziu osób niosących Ewangelię, które są świadkami Chrystusa. Od uczniów Jezusa idących drogami świata wymagana jest ta miłość, która nie odmierza, ale raczej dąży, by wobec wszystkich mieć tę miarę, jaką ma Pan; głosimy najpiękniejszy i najwspanialszy dar, jakim On nas obdarzył: Jego życie i Jego miłość.

Wszystkie ludy i kultury mają prawo do otrzymania orędzia zbawienia, które jest darem Boga dla wszystkich. Jest to tym bardziej konieczne, gdy weźmiemy pod uwagę, jak wiele niesprawiedliwości, wojen, kryzysów humanitarnych oczekuje dziś na rozwiązanie. Misjonarze wiedzą z doświadczenia, że ​​Ewangelia przebaczenia i miłosierdzia może przynieść radość i pojednanie, sprawiedliwość i pokój. Nie wyczerpał się ewangeliczny nakaz: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (Mt 28, 19-20). Co więcej zobowiązuje nas wszystkich, w aktualnych sytuacjach i wyzwaniach, abyśmy poczuli się wezwani do ponownego misyjnego „wyjścia”, jak to wskazałem także w adhortacji apostolskiej Evangelii gaudium: „Każdy chrześcijanin i każda wspólnota winni rozeznać, jaką drogą powinni kroczyć zgodnie z wezwaniem Pana, jednak wszyscy jesteśmy zaproszeni do przyjęcia tego wezwania: wyjścia z własnej wygody i zdobycia się na odwagę, by dotrzeć na wszystkie peryferie potrzebujące światła Ewangelii” (n. 20).

Właśnie w tym roku jubileuszowym przypada 90. rocznica Światowego Dnia Misyjnego, promowanego przez Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i zatwierdzonego przez papieża Piusa XI w 1926 roku. Uważam zatem za stosowne przypomnienie mądrych wskazań moich poprzedników, którzy postanowili, aby na rzecz tego Dzieła przeznaczone były wszelkie ofiary, jakie każda diecezja, parafia, wspólnota zakonna, stowarzyszenia i ruchy kościelne z całego świata, mogłyby zgromadzić, żeby pomóc potrzebującym wspólnotom chrześcijańskim oraz umocnić głoszenie Ewangelii, aż po krańce ziemi. Także dzisiaj nie uchylajmy się od tego gestu misyjnej komunii eklezjalnej. Nie zamykajmy serca w naszych partykularnych troskach, ale poszerzajmy je na perspektywy całej ludzkości.

Niech Najświętsza Maryja Panna, wspaniała ikona odkupionej ludzkości, wzór misyjny dla Kościoła, nauczy wszystkich, mężczyzn, kobiety i rodziny rodzenia i strzeżenia wszędzie żywej i tajemniczej obecności Zmartwychwstałego Pana, który odnawia i napełnia radosnym miłosierdziem relacje między osobami, kulturami i narodami.

Watykan, 15 maja 2016 roku, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

FRANCISCUS


4. edycja akcji „Ratujemy Życie – Misyjny Ambulans”

Data: 2016-10-04

 

Czwarty raz MIVA Polska zaprasza do udziału w listopadowej akcji „Ratujemy Życie - Misyjny Ambulans”. W ramach akcji prowadzona jest kampania „Odblaski Życia”, służąca poprawie bezpieczeństwa pieszych poprzez noszenie po zmroku elementów odblaskowych. Wsparcie z kampanii przeznaczone jest na zakup ambulansów do ośrodków  zdrowia i szpitali prowadzonych przez polskich  misjonarzy. Odblaski mogą uratować życie niejednego pieszego, a każda ofiara złożona przy tej okazji służy ratowaniu życia w kraju misyjnym dzięki ambulansom.  

W czasie akcji przez cały miesiąc listopad trwa modlitwa misjonarzy za zmarłych ofiarodawców MIVA i ofiary wypadków drogowych. Codziennie w ich intencji sprawowana jest Msza Św., a imiona zmarłych odczytywane są w Godzinie Bożego Miłosierdzia. Szczególnym dniem jest Światowy Dzień Pamięci Ofiar Wypadków Drogowych w III niedzielę listopada.

 

Ambulans do misyjnego Ośrodka Zdrowia w Kithatu w Kenii

 

Dzięki ofiarom przekazanym z tej okazji, MIVA Polska realizuje projekt zakupu ambulansu na misje. W tym roku pomagamy Siostrom Misjonarkom Świętej Rodziny prowadzącym Ośrodek Zdrowia w Kithatu w Kenii.

 

Siostry Misjonarki Świętej Rodziny w Kenii przy misji pod wezwaniem Bożego Miłosierdzia w Kithatu oprócz przedszkola, szkoły podstawowej i dziennej opieki nad dziećmi, niedożywionymi i chorymi, prowadzą Ośrodek Zdrowia i aptekę. Został on założony w 1994 roku, aby objąć opieką medyczną ludność z plemienia Meru, która zamieszkuje ten górzysty teren. „Ludzie utrzymują się głównie z uprawy kukurydzy, fasoli oraz bananów, a ich zbiory bardzo często są niewystarczające ze względu na brak odpowiedniej ilości opadów deszczu. Stąd też wiele rodzin w okolicy żyje w bardzo ubogich warunkach i potrzebuje pomocy” – informuje pracująca tam misjonarka s. Dariana Jasińska.

Ośrodek Zdrowia obejmuje opieką medyczną około 10 tysięcy pacjentów rocznie. Siostry przyjmują chorych z różnymi schorzeniami m.in. z malarią, amebą, tyfusem, zakażeniami pokarmowymi, infekcjami skóry etc. Pod opieką medyczną Ośrodka znajdują się również dzieci i młodzież ze szkół podstawowych oraz średnich. W lutym 2015 roku został otwarty niewielki oddział położniczy. Ośrodek nie posiada jednak ambulansu, który jest niezbędny do transportu chorych i kobiet ciężarnych z wiosek do Ośrodka i do Szpitala misyjnego oddalonego o 11 km, na regularne wyjazdy w teren na szczepienia i wizyty domowe lub do transportu leków i środków opatrunkowych. „Liczymy bardzo na pomoc MIVA Polska i Dobrodziejów misji, abyśmy mogły świadczyć pomoc i opiekę potrzebującym ludziom” – dodaje s. Dariana.

  

   Dobrowolną ofiarę na ambulans można przekazać na konto MIVA Polska: 

 

KOMISJA EPISKOPATU POLSKI DS. MISJI

69 1240 1037 1111 0000 0691 6802

ul. Byszewska 1, 03-729 Warszawa 4, skr. poczt. 112

 z dopiskiem: MIVA Polska – Misyjny ambulans - ratujemy życie

 

więcej na www.miva.pl


Zbiórka zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

Data: 2016-02-20

Czcigodni Księża,
Drodzy Wierni Świeccy

 Papież Franciszek w najnowszej encyklice „Laudato si” wzywa katolików oraz wszystkich ludzi dobrej woli do rozumnej troski o świat stworzony: „Wszyscy możemy współpracować jako narzędzia Boga w trosce o stworzenie, każdy ze swoją kulturą i doświadczeniem, swoimi inicjatywami i możliwościami” (nr 14). Mając na uwadze powyższe słowa papieża Franciszka i naszą w tej dziedzinie odpowiedzialność, za zgodą Ks. Arcybiskupa Wojciecha Ziemby, Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie we współpracy z firmą Green Office przeprowadzi na terenie Archidiecezji Warmińskiej zbiórkę zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego od 23 lutego do 05 marca 2016 roku.

Dochód z tej akcji będzie przeznaczony na realizowanie projektów prowadzonych przez polskich misjonarzy (budowane są szkoły, szpitale, kaplice, studnie), a także na wsparcie wspólnot kościoła prześladowanego i klasztorów kontemplacyjnych. Zbiórka ta ma także wymiar edukacyjny i ekologiczny. Prosimy o zaangażowanie i udział w zbiórce różne grupy i wspólnoty działające na terenie parafii, włączenie do tego działania samorządów, szkół, OSP, wykorzystanie lokalnych mediów, co skutkować będzie dobrym przygotowaniem i przeprowadzeniem tej zbiórki. Dzięki temu będzie można zebrać jak największą ilość zużytego sprzętu, co się przełoży na skuteczniejszą i bardziej rozległą pomocy kościołom będącym często w wielkiej potrzebie.
Informację o tym kiedy, gdzie i jak będzie wyglądać ta zbiórka na terenie konkretnej parafii i narzędzia pomocne do jej przygotowania (ogłoszenie, harmonogram działań, plakaty, ulotki, zdjęcia) zostaną przekazane Księżom Dziekanom
Za życzliwość i pomoc w zorganizowaniu zbiórki składamy Księdzu Proboszczowi w imieniu Kirche In Not serdeczne Bóg zapłać i zapewniamy o modlitewnej pamięci.

Ks. prof. UKSW dr hab. Waldemar Cisło Dyrektor Sekcji Polskiej PKWP

Informacji dotyczących zbiórki udziela również Pan Dorota Maksymowicz firma Green Office tel. 663 991 777663 991 777 

 

Harmonogram Zbiórki w Archidiecezji Warmińskiej


Niedziela Ad Gentes

Data: 2016-02-13

JUŻ WKRÓTCE DZIEŃ MODLITWY, POSTU I SOLIDARNOŚCI Z MISJONARZAMI

JUŻ WKRÓTCE DZIEŃ MODLITWY, POSTU I SOLIDARNOŚCI Z MISJONARZAMI

Po raz kolejny, w II niedzielę Wielkiego Postu (21 II 2016 r.) Kościół w całej Polsce będzie obchodził Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami. Tegorocznym obchodom towarzyszy hasło: „Miłosierni aż po krańce świata”. Prowadzona jest w kościołach zbiórka na dzieła ewangelizacyjne, charytatywne, medyczne i edukacyjne na misjach. W ubiegłym roku Dzieło Pomocy Ad Gentes, agenda Komisji Episkopatu Polski ds. Misji przekazało ponad 2 mln zł. na realizację projektów pomocowych oraz utrzymanie misjonarzy (w tym także ubezpieczenie).

Misjonarze są głosicielami miłosierdzia nie tylko poprzez nauczanie, ale także przez służbę ubogim, chorym, starszym, niepełnosprawnym, wykluczonym ze względu na pochodzenie, wiek i status społeczny.

W 97 krajach pracuje 2040 misjonarzy z Polski. Najwięcej z nich posługuje w  Afryce i na Madagaskarze (819). W Ameryce Łacińskiej i na Karaibach mamy 797 misjonarzy
i misjonarek z Polski. W Azji jest 336 polskich misjonarzy, a w Oceanii 68 misjonarzy.
W Ameryce Północnej pracuje 20 misjonarzy. Wśród polskich misjonarzy 60 osób to świeccy.

ks. Zbigniew


Prośba od Wolontariuszki Domów Serca

Data: 2015-12-29

Pani Anna Brudzyńska zwraca się z prośbą:

 

"Drodzy Przyjaciele!

 

W tym roku wyjeżdżam do Neapolu na wolontariat misyjny trwający 17 miesięcy. Zostanę wolontariuszką Domów Serca, katolickiego ruchu miłosierdzia skierowanego ku ludziom żyjącym na marginesie społeczeństwa.

Wspólnota, w której się żyje podczas misji to osoby z różnych państw, których łączy ogromna potrzeba zatrzymania się przy ubogich, samotnych i cierpiących. Staramy się zaspokoić ogromny głód spotkania z drugą osobą, który każdy odczuwa. Wielu osobom misja kojarzy się z niesieniem pomocy w krajach trzeciego świata tymczasem w tych rozwiniętych państwach również jest taka potrzebna. Bieda materialna jest obecna wszędzie i w połączeniu z samotnością, brakiem zrozumienia czy wykluczeniem poza nawias społeczeństwa wyrządza w człowieku ogromne rany. Rany, które mogą się zagoić tylko przez bezinteresowne poświęcenie tej osobie czasu i uwagi. Jako wolontariusze Domu Serca właśnie to oferujemy naszym Przyjaciołom, staramy się zatrzymać nad ich codziennymi problemami, być przy tych, przy których już nikt nie chce być. Jesteśmy posyłani by nieść miłość i przyjaźń dzieciom ulicy, osobom chorym lub tym, którzy pogubili się w życiu. Wspólnota codziennie wychodzi na apostolat w dzielnicy, którą zamieszkuje i otwiera drzwi swego domu dla wszystkich, którzy chcą wejść by porozmawiać, pobawić się lub po prostu usiąść i spędzić trochę czasu przy drugim człowieku. Poprzez rozmowę staramy się dostrzegać w drugim człowieku jego piękno, poznać to, co w nim dobre a nie grzeszne.

Mój wyjazd nie będzie jednak możliwy bez wsparcia. Samotnie niczego nie zdołam zrobić, dlatego proszę o wsparcie duchowe i materialne. Osoby, które pragną wesprzeć moją misję mogą modlić się za mnie i za moją wspólnotę dziesiątką różańca odmawianą codziennie i/lub wesprzeć finansowo poprzez jednorazową lub cykliczną (np. miesięczną) wpłatę pieniędzy na rzecz mojej misji.  Domy Serca utrzymują się tylko z datków, liczy się każda kwota, by nasze działania mogły być kontynuowane.

Wspierając mój wolontariat, stajesz się jego częścią! Będziesz otrzymywał/a ode mnie listy z opisem mojej pracy i przeżyć misyjnych oraz obejmę Cię moją modlitwą.
Możesz dokonać dowolny przelew na konto:

 

DOMY SERCA 03–307 Warszawa, ul. Gersona 27
ALIOR Bank:
Nr konta w PLN: 04 2490 0005 0000 4530 4088 0078
Nr konta w EURO: 31 2490 0005 0000 4600 6339 5382
Tytuł wpłaty: Darowizna na cele statutowe, Anna Brudzyńska

 

Deklarację wsparcia można znaleźć w broszurze Domów Serca(www.domyserca.pl) lub po skontaktowaniu się ze mną poprzez adres e-mailowy:   annabe.e@vp.pl.

 

Proszę z całego serca o wszelką pomoc! Razem możemy sprawić, że czyjś świat stanie się choć trochę lepszy!  

„Domy Serca nie pragną niczego więcej, niż być tym uśmiechem, tą kroplą wody, tą ręką, która pomaga żyć i kochać życie aż do końca. Być obecnym obok każdego człowieka
i uświadomić go, że jest kochany nieskończenie.”


Anna Brudzyńska

 


Papież Franciszek o Miłosierdziu Bożym w swym życiu!

Data: 2015-12-03

W czasie konklawe, na którym wybrano mnie na papieża, otrzymałem od kard. Waltera Kaspera książkę na temat miłosierdzia Bożego i później swe pierwsze kazanie papieskie w parafii św. Anny poświęciłem tej tematyce. Mówiłem o tym także w rozważaniach przed pierwszym Aniołem Pańskim po wyborze. Przypomniał o tym Franciszek w wywiadzie dla tygodnika „Credere” [Wierzyć] – oficjalnego organu Jubileuszu Miłosierdzia, który rozpocznie się w Kościele katolickim 8 grudnia. Rozmowa, złożona z 6 pytań, jest poświęcona zbliżającemu się wydarzeniu, a Ojciec Święty przedstawia w niej zarówno powody swej decyzji, ogłoszonej 13 marca br., jak i związane z tym nadzieje i oczekiwania.

Franciszek przypomniał, że zagadnienie miłosierdzia „jest mocno akcentowane w życiu Kościoła, począwszy od Pawła VI” a Jan Paweł II podkreślił je jeszcze bardziej, ogłaszając encyklikę „Dives in misericordia” [z 30 listopada 1980 – KAI], kanonizując s. Faustynę Kowalską i ustanawiając święto Miłosierdzia Bożego. „Idąc po tej linii poczułem, że jest pragnieniem Pana ukazać ludziom jego miłosierdzie, a zatem nie pojawiło się to w moim umyśle nagle, ale odwołuję się do tradycji stosunkowo młodej, ale od zawsze istniejącej” – zauważył papież. Przywołał następnie swe wspomnienia z wybrania go i z pierwszych dni swego pontyfikatu, gdy na konklawe otrzymał od kard. Waltera Kaspera książkę o miłosierdziu, potem swe pierwsze kazanie w roli papieża 17 marca 2013 w parafii św. Anny poświęcił tej tematyce i mówił o tym w pierwszych rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański. „Nie była to strategia, ale nawiedziło mnie to od środka: Duch Święty chce czegoś” – wyznał Franciszek. Dodał, że świat dzisiejszy potrzebuje miłosierdzia, współczucia. „Jesteśmy przyzwyczajeni do złych wiadomości i do największych okrucieństw, które obrażają Imię i życie Boga” – mówił dalej Ojciec Święty. Dodał, że ten świat „potrzebuje odkrycia, że Bóg jest Ojcem, że jest miłosierdzie i że okrucieństwo i potępienie nie jest drogą, gdyż sam Kościół nieraz idzie twardą linią, ulega pokusie kroczenia nią, wyłącznego podkreślania norm moralnych, a tymczasem wielu ludzi pozostaje poza nimi”. I w tej sytuacji przyszedł mi do głowy obraz Kościoła jako szpitala po bitwie, bo prawdą jest, że ludzie ci są zranieni i zniszczeni – tłumaczył dalej Ojciec Święty. Wyjaśnił, że rannych trzeba leczyć, pomagać im w wyzdrowieniu, a nie badać, ile mają w sobie cholesterolu. „Myślę, że to jest chwila miłosierdzia. Wszyscy jesteśmy grzesznikami i nosimy brzemiona wewnętrzne” – powiedział rozmówca tygodnika. Wyjaśnił, że ma to być rok przebaczenia i pojednania. „Widzimy handel bronią, produkcję broni, które zabijają, mordowanie ludzi w sposób najokrutniejszy z możliwych, wykorzystywanie osób, nieletnich, dzieci, jest to, jeśli można tak powiedzieć, świętokradztwo wobec ludzkości, gdyż człowiek jest święty, jest obrazem żywego Boga. I oto Ojciec mówi: «Zatrzymajcie się i przyjdźcie do Mniej»” – powiedział papież. „To właśnie widzę na świecie” – dodał.

Franciszek opowiedział też, jakie znaczenie miała idea miłosierdzia Bożego dla niego jako kapłana i biskupa. Powtórzył, że czuje się grzesznikiem, „na którego Pan spojrzał z miłosierdziem”. „Jestem, jak to mówiłem podczas spotkania z więźniami w Boliwii, człowiekiem, któremu przebaczono” – zaznaczył. Dodał, że nadal rozważa swe błędy i grzechy oraz spowiada się średnio co 15-20 dni. „I jeśli się spowiadam, to dlatego, że chcę czuć, że miłosierdzie Boże jeszcze na mnie spoczywa” – wyjaśnił papież. Przywołał następnie pewne wydarzenie z 21 września 1953, gdy miał 17 lat. W Argentynie obchodzono wtedy święto wiosny i dzień studenta. Była niedziela i poszedł do kościoła na mszę św., ale żaden z jego kolegów-studentów tego nie zrobił. „Należałem do Akcji Katolickiej, ale nic nie robiłem, byłem tylko praktykującym katolikiem” – wyznał. Przechodząc obok kościoła, do którego nieraz wstępował, poczuł nieprzepartą chęć wyspowiadania się, wszedł więc i uczynił to „w pierwszym konfesjonale z lewa”, w którym siedział nieznany mu kapłan. Wrócił do domu odmieniony, z mocnym postanowieniem poświęcenia się Panu. „A ów kapłan, ks. Carlos Benito Duarte Ibarra towarzyszył mu potem prawie rok” – powiedział papież. Dodał, że już wówczas był on ciężko chory na białaczkę i zmarł w rok później.

Wtedy właśnie, przeżywając boleśnie odejście swego spowiednika, młody Jorge Bergoglio zetknął się z miłosierdziem Bożym, które było bardzo związane także później z jego hasłem biskupim. W tymże dniu 21 września wypada wspomnienie liturgiczne św. Mateusza i Beda Czcigodny, mówiąc o jego nawróceniu, wspomniał, iż Jezus spojrzał na Mateusza „miserando atque eligendo”. Nie da się tego dobrze przetłumaczyć, gdyż dosłownie brzmi to: „okazując miłosierdzie i wybierając”, jakby chodziło o pracę rzemieślniczą. „I gdy po latach, odmawiając brewiarz po łacinie, znalazłem to czytanie, zorientowałem się, że Pan ukształtował mnie jak rzemieślnik swoim miłosierdziem” – tłumaczył Ojciec Święty. Dodał, że każdorazowo, gdy przyjeżdżał do Rzymu, chodził do położonego obok jego miejsca zamieszkania przy via della Scrofa kościoła pw. św. Ludwika, aby pomodlić się przed obrazem Caravaggia, przedstawiającym właśnie „Powołanie św. Mateusza”. Papież wspomniał jeszcze o kobiecym, macierzyńskim wymiarze idei miłosierdzia Bożego, który – aby uniknąć nieporozumień – on sam woli nazywać czułością Boga, rodzącą się w Jego uczuciach ojcowskich. „Bóg jest ojcem i matką” – podkreślił Franciszek.

kg (KAI) / Watykan


<< 1 2 3 4 ... 12 >>

Wpłaty proszę kierować na konto:
06 8857 0002 3012 0164 5799 0019

Tytuł wpłaty: "Misje - na pomoc misjonarzom"

Naszych dobrodziejów wspieramy serdeczną modlitwą i Ofiarą Mszy św. - szczególnie w każdą II-gą Sobotę miesiąca!

Możesz podać swoje dane osobowe, aby stworzyć druk wpłaty. Po utworzeniu druku możesz go wydrukować i wpłacić wybraną kwotę na poczcie lub w dowolnym banku.

Jeśli nie wypełnisz danych zawsze możesz wpisać je ręcznie.